Vandaag rijden we naar Miami Beach. Een ritje van ongeveer 300 kilometer, piece of koekie… We volgen de Turnpike South, de grote snelweg naar het zuiden tot vlak voor downtown Miami. Onderaan de afslag links, einde van de weg staat het hotel. Makkelijker kan het niet. 

Veel te vroeg komen we dus bij het hotel aan. De ‘vriendelijke’ VIP Valet parkeerman helpt ons met onze koffers uit de auto en hij parkeert onze auto. Sjiekdefriemel… we vragen ons wel af of de beste parkeerman kan praten, meer dan wat aanwijzingen hebben we niet uit hem los kunnen trekken, vreemd. We checken in, maar de kamer is nog niet klaar. Onze koffers kunnen tijdelijk in de opslag, zodat wij alvast naar het strand kunnen. Het hotel ligt direct aan het strand, dus flippers mee, koelbox met lekkere drankjes, handdoeken en gaan met die banaan.

Het strand is wit, de zee helder blauw en het water lekker warm. Af en toe nemen een paar pelikanen vlak bij ons een snoekduik in de zee voor een visje. Mooi gezicht! 

Het strand loopt langzaam af, waardoor je heel ver de zee in kunt lopen, maar als we ietsje te ver gaan (we bleven binnen de boeien, uiteraard) begint de lifeguard hysterisch te fluiten. Wat is er aan de hand… We staan nog niet tot onze navels in het water, we zien geen haaien, fluit hij echt naar ons?? Zodra we iets meer terug lopen richting strand stopt hij, dus het wordt ons duidelijk dat we niet te ver de zee in mogen gaan. Beetje overdreven, vinden we allemaal.

De overactieve lifeguard wil duidelijk even laten zien dat hij alles onder controle heeft op zijn post, en het gevalletje onduidelijk fluiten – want we zijn nog binnen de boeien en staan nog niet tot onze navels in het water – komt vaker voor (niet meer bij ons uiteraard, daar zijn we te brave burgers voor). Meneer lifeguard moet er zelfs een keer zijn post voor verlaten om op zijn quad een rondje al fluitend en wijzend te rijden. 

We laten ons zeker niet hinderen door deze overijverige man en genieten heerlijk van zon, zee en strand. Vitamine V!!! Daar waren we aan toe.

Als de kamer klaar is gaan we maar eens naar binnen. De jongens proberen het zwembad van het hotel nog even uit en wij drinken een borreltje en bespreken onze plannen voor de rest van de vakantie.

Als de jongens uitgezwommen zijn frissen we ons op en zien we dat we allemaal een beetje roze verbrand zijn. Sjee wat is dat snel gegaan… 

We gaan heerlijk eten bij een Argentijn om de hoek en rollen s’avonds moe maar voldaan onze bedden in.

Advertenties