Vandaag gaan we op zoek naar sporen van buitenaardse wezens en activiteit. De tent en haar inwoners hebben de nacht wonderwel goed doorstaan. Alleen de gasaansteker heeft het begeven, dus het ontbijt op de camping slaan we maar even over.

In Roswell bezoeken we het het UFO museum, waar we nog meer overtuigd raken van het feit dat er vreemde dingen zijn gebeurt in 1947 en dat de Amerikaanse regering er destijds alles aan gedaan heeft om het in de doofpot te stoppen. We bekijken de film waarin de ooggetuigen hun verslag doen van wat zij destijds gezien hebben. Bizar…

Na het bezoek aan het museum kopen we een boek bij een souvenirwinkel waarin de exacte locaties van de crashes staan. Ons plan voor vanmiddag is gevormd. We gaan op zoek naar de locatie van de eerste impact.

We haasten ons naar de camping om de tent af te breken, binnen een half uur zitten we weer in de auto en hebben we de GPS coordinaten ingevoerd van de impact site op de voormalige Foster Ranch van boer William Ware “Mack” Brazel. Daar ligt als het goed is een plaquette die naar de crash verwijst.

Na 130 kilometer rijden we een zandweg op. Volgens de borden is het private property, maar we nemen ons voor dat als we aangehouden zijn, we ons voordoen als domme buitenlanders die de borden niet snappen.

Na 20 kilometer zandpad stuurt de navigatie ons linksaf een soort karrenspoor op. Het pad is afgesloten net een hek. De site is slechts 2 kilometer verder, we kunnen gaan lopen of proberen of we het hek kunnen openen en met onze 4wheel drive auto het pad kunnen rijden.

Met samengeknepen billen rijden we het pad. Wat een avontuur!!! Na 2 kilometer hobbelen en bobbelen wordt ons geduld beloond. We staan op de crash site van de UFO. Wat een wonderlijke plek!

De jongens gaan op zoek naar restanten van de UFO, maar vinden helaas niets. Luuk vind een oud blikje met een briefje met daarop namen van mensen die ons voorgeweest op deze plek. We schrijven onze namen erbij op en verstoppen het weer op dezelfde plek. Wie weet dat er ooit weer een UFO op deze plek land en dan het briefje vind…

We stappen weer in de auto en rijden het zandpad in de andere richting verder af. Luuk noemt de weg Route-sixty-niks. Het landschap is kaal en eindeloos.

Als we de verharde weg bereiken rijden we door tot het plaatsje Ruidoso waar we een kamer boeken in een hotel. We hebben allemaal weer even de behoefte om uitgebreid te douchen, na een nacht middenin de natuur, zonder voorzieningen en een dagje 35 graden plus.

Advertenties