De wind is gedraaid, we hebben minder treinen gehoord vannacht. Of hebben we gewoon beter geslapen dankzij de heerlijke wandeltocht? Het maakt niet uit, vol nieuwe energie stappen we in de auto om onze tocht te vervolgen.

De eerste stop is bij de Walmart. We kopen een spuitbus verf, want we gaan naar Cadillac ranch. Een jaar of veertig geleden heeft hier iemand 10 Cadillacs schuin in de aarde gegraven als kunstwerk. Deze zijn door de jaren heen beklad met graffiti, wat een bijzonder plaatje maakt. Iedere bezoeker mag hier nu zelf zijn bijdrage aanleveren, dus dat willen wij uiteraard ook doen. Waar mag je tenslotte legaal graffiti spuiten???

Bij Cadillac Ranch zien we voor het eerst een groepje toeristen. Tot nu toe hebben we steeds het gevoel dat we de enigen zijn die Route 66 rijden. Luuk gaat lekker aan de gang met de spuitbus, terwijl wij toekijken. Op een van de auto’s maakt hij een Wandering Willemse’s logo, waarmee we ons bezoek tot in de eeuwigheid vastleggen (of totdat iemand anders er overheen spuit…).

We rijden door en rijzen terug in tijd bij het passeren van de staatsgrens van New Mexico. We zetten onze horloges een uur terug. Rond een uur of 11 passeren we Halfway Point. We zijn halverwege!!! De mijlpaal wordt gevierd met lekkere Homemade Pie in het Halfway Point Café.

We verlaten vandaag Route 66 voor een kleine detour naar Roswell. Dit plaatsje is bekend omdat er in 1947 vermoedelijk een UFO is neergestort. Er zijn zoveel getuigen en zoveel bewijzen dat het bijna niet anders kan dan dat er een kern van waarheid in zit.

De rit naar Roswell is zeer bijzonder. Het landschap is vlak, uitgestrekt en verlaten, zonder bomen, enkel gras en af en toe een struikje. Best een goede plek eigenlijk voor een alien om te proberen om ongezien op een nieuwe planeet te landen…

Vandaag gaan we er in ieder geval niet achterkomen wat er precies gebeurt is, we moeten eerst op zoek naar een camping waarvwe onze tent neer mogen zetten. Buiten de stad vinden we een prachtig plekje in het Bottomless Lakes State Park.

Middenin de natuur, tussen rotsen en kleine meertjes zetten we onze tent op. Het is een graadje of 30 en er staat een lekker windje. We denken er over om vannacht het dak van de tent er misschien maar af te laten, hoe mooi zou het zijn om onder de sterrenhemel te kunnen slapen.

Terwijl we een wijntje drinken en de bbq aansteken, beklimmen de jongens de rotsen. Er lopen volop konijnen, hagedissen, de grootste (vliegende) kevers die je je kunt bedenken, en Luuk ziet zelfs een ratelslang.

Als we naar bed gaan begint de lucht te betrekken en het duurt niet lang voor de eerste druppels vallen. Snel doen we het dakje op de tent en we vallen in slapen bij het zacht tikkende geluid van de regen. Heel wat anders dan treinen en vliegtuigen…

We weten niet precies hoe laat het is als we wakker worden, maar we worden wakker in een grote regenstorm. Die hadden we niet aan zien komen… de tent schud heen en weer en af en toe voelen we een druppel die tussen de dakje en de binnentent door naar binnen waait. De jongens kruipen dicht tegen ons aan, terwijl onze hoofden overuren draaiden om mogelijke noodscenario’s te bedenken. Gelukkig gaat de wind wat liggen en lijkt de tent het te houden. Wat een avontuur…

Advertenties