Terwijl de jongens op bed lagen hebben we gisteren besproken dat we vandaag het park gaan verkennen rondom Jenny Lake. Een gletsjermeertje met helderblauw water, vanwaar we allerlei activiteiten kunnen ondernemen.

We zijn allemaal een beetje moe in de benen van al onze korte (en lange) hikes. En we moeten vooral een beetje wennen aan de warmte. Het wordt al gauw 30 graden hier overdag. Bovendien hebben de mannen enorm zin om te gaan zwemmen.

Als we bij het Visitor Centre zijn hakken we de knoop om, we huren vandaag een kano en gaan roeien op het meer. Misschien zien we nog wat beesten, kunnen we stoppen om lekker te gaan zwemmen of wandelen, we zien wel.

Met z’n viertjes in de kano mag nog net. We zijn niet te zwaar, de kano blijft drijven. Wat een prachtig uitzicht. We kanoën voor de bergwand langs. Drijven lekker op de golfjes en genieten van de zon. We vinden een paar mooie strandjes, moeten even wennen aan het koude gletsjerwater, maar dan nemen we toch een duik (zijn we meteen lekker schoon, want er is geen douche op de camping…).

Het volgende strandje waar we stoppen heeft een zandstrandje in plaats van de kiezels van het vorige strandje. We voelen ons een beetje ontdekkingsreizigers, want we zijn er helemaal alleen. Ons kanootje ligt aan wal, handdoekjes uit, de jongens spelen op wat stenen rotsen, kunnen papa en mama even lekker zonnen. Wat een luxeleven. Waar hebben we dat aan verdiend.

Helaas ontdekken ook anderen ons idyllische strandje, en we gaan er maar vandoor. De laatste plek waar we onze kano aanmeren is het begin van een korte kilometer lange trail erop naar de Hidden Falls (verstopte waterval). We kunnen het toch niet laten, en willen deze waterval even bekijken. Hij is lang niet zo indrukwekkend als de watervallen in Yellowstone, maar het uitzicht is er prachtig. We zien nog wat bergbeklimmers abseilen van een kale rotswand en gaan wederom zwaar onder de indruk weer bergaf, richting ons kanootje.

We peddelen dwars over het meer terug naar het boatdeck. Lastig om in te schatten hoor, de afstand, zo middenop het water, de afstand naar de kant lijkt steeds toch best ver weg. Probleemloos halen we het en lopen we terug naar de camper. We gaan loom, maar voldaan terug naar de camping. Jammer dat ons bezoek aan dit mooie park er al weer op zit. Er is hier nog zoveel meer te doen. Volgend jaar maar terugkomen… en dan landen we met onze privejet op het vliegveld hier in het park (wel eerst een paar miljoen winnen in de Staatsloterij… zucht…).

Advertenties