Heel Florida is praktisch een moeras. In het bijzonder het zuidelijke puntje van Florida, waar wij zijn. Dit is ook officieel een Nationaal Park: de Everglades. Overal zijn Mangrove bomen en velden vol grassoorten, zo ver als je kunt kijken en de mooiste vogels. Vandaag gaan we met een moerasboot een tocht door de Everglades maken. Kijken of we nog meer Alligators kunnen spotten. 

Het is laagseizoen, dus het is bij alle moerasboottocht exploitanten heel erg rustig. We moeten even wachten, dus de mannen bekijken vol bewondering de boten. Het zijn platte, metalen boten met zo’n hele grote ventilator achterop. De motor ligt dus niet in het water, maar er boven, waardoor ze dus makkelijk door de ondiepe watertjes tussen de Mangrove bomen kunnen manoeuvreren. 

We maken kennis met Kenny, onze kapitein, hij legt ons kort wat veiligheidsregels uit, we krijgen gehoorbeschermers op en we vertrekken. Met z’n viertjes in de boot, een prive-tocht, wat een luxe. We varen door de smalle gangen van de Everglades. Prachtig! Alligators zien we niet, maar Kenny legt uit dat dit normaal is voor deze tijd van het jaar. Door de droogte is het water in de moerassen te zout, bovendien is het paartijd en de Alligators hebben de diepere watertjes opgezocht. Dat verklaart waarom we er op de weg door de Glades gisteren zoveel langs de kant van de weg in het kanaal hebben gezien. 

Ondanks het feit dat we geen Alligators zien, probeert Kenny van de tocht een onvergetelijke ervaring te maken. Hij scheurt door de gangen, stunt over stukken land, maakt bochten van 360 graden zodra we in wat opener gebieden komen. Tot hij het gas los laat. Hij heeft via de radio gehoord dat er Manatees zwemmen, ongeveer daar waar wij varen. Manatees zijn een soort zeekoeien. Enorme, sullig ogende zeehonden, zeer beschermd en moeilijk te zien. 

We zitten op het puntje van onze stoel en staren naar het water. Als we voor de derde keer het ‘straatje’ door varen, ziet Kenny een schim in het water. Voorzichtig varen we er naar toe, we willen hem niet wegjagen. 

Het zijn er twee. Een moeder en kind. Het is moeilijk te zien, het water is bruin en de Manatees zijn dat ook. Heel af en toe komen ze naar boven om adem te halen, maar meer dan een glimps krijgen we dan ook niet van ze te zien. Ze zijn heel schuw en zwemmen van ons weg. Als er nog een andere boot aan komt, zien we ze nog een laatste keer en dan zijn ze weg.

Wij varen ook verder. Kenny gooit het gas nog even lekker open en de jongens genieten er van. Als de tocht afgelopen is lopen ze stralend van boord. 

We bedanken Kenny en kunnen met onze kaartjes nog een wandeling maken over een boardwalk (steiger) door de Mangrove, naar een Alligatorshow. De Gatorman worstelt?!? met alligators. Ik weet niet wat ik daarvan moet vinden… Het blijkt allemaal wel mee te vallen. Het is een soort van mini opvang waar een paar Alligators liggen. We zijn de enigen en voor we het in de gaten hebben drukt de Gatorman Luuk een Alligator in de hand. Alligator Marshmellow is vier jaar oud en opgegroeid in de opvang. We mogen haar allemaal even vasthouden, wat zeker een heel bijzondere ervaring is. 

Als we weer in de auto zitten, terug naar het hotel wisselen we direct foto’s uit. De foto’s met Marshmellow moeten, zodra we wifi hebben, gedeeld worden met de vrienden via de whatsapp, uiteraard.

Bij het hotel gaan direct de zwembroeken weer aan, we gaan de rest van de dag nog even naar het strand. Het water is helder blauw, het zand het witste en zachtste zand dat we ooit gezien en gevoeld hebben, het is heerlijk. We zien de vissen in de zee zwemmen, we proberen onze GoPro uit, hiermee kunnen we ook onder water filmen en foto’s maken. Top middagje dus. Nou top middag, zeg maar gerust top dag, of top vakantie!!! 

Advertenties